2 تومن و پنج زار پول خورد

شعله شد درمیان سرد نگاهم ،
 چه زیبا بود، 
اینبار در منجنیق دوست  یاس بود ولی خود طالب پرتاب بود  بالعکس تر ازهمیشه قصه فرق
می کند چون گرما در میان سرما بود و باز متفاوت تر از همیشه سرما منتظر گرما بود و او بود که خورشید از گرمایش گرم بود  و او بود که چه چرخ و فلک به ساعتش کوک بود و او بود که با نفسش  هر نفس مفرح زات و ممد حیات بود و او بود که که هرستاره از برق نگاهش پر نور بود و حال او هست که شعله بخشد بر هیزم تری که در جوب آب پلیدیها و زشتیها رد شده و حال او هست که دم زند و احیا کند مرده دل را، آه معبودا سردم از این سرمای بی معنی،
دردم از این بی دردی ، دورم از این نزدیکی، غافلم از این نا غافلی،دادم از این بی دادی...
رحمی کن...
      مددی ده تا شستشو کنم نگاهم، را پاک گردانم نظرم را،داغ کنم جگرم را، ساز کنم افکارم را و بسوزم از شمع پر افروز نگاهش و آب کنم یخبندان کهنه دلم را و خاکستر شوم تا آنجایی که نبینم خودم را و گم شوم در آغوش بادها و بعد پیدا کنم پیدا را و گم کنم اغیار را و باز بسوزم خاکستر شوم و باز  و باز و باز و ... چون اوست که سبب وجودم می باشد 
و آه   فرصت به مبان نیست امان   عمر بلند نیست امان    مویم دیگر سیاه نیست امان    ضمیرم دگر سفید نیست امان   ابلیس دور از من نیست امان  امان   امان   امان   تا به صبح وصل امان


سلام


آمدی تا معنا کنی صورتش                      در میان تاریکی روشن کنی هیبتش

کار مردانگی کردی ای مرد                       کم را زیاد کردی به کرمش

تو خود سبب بودی تا راه فیض                  کامل شود در میان کشورش

ما همه سرباز و  دستمال زرد                    از غیرتش بسته به پیشانیش

شمع که مدعی شد ز پروانه                     ببیند که شمع ها آب میشوند ز نورش

جمله کوته از این ایثار شد                        پیر خمین ببین درمیان لشکرش

آمده تا علوی راسخ بگوید                         صاحب الامر مهدی هست امامش

خون تازه به رگها جاری                             ببین به سر نشان ثاراللهیش

تار و مار کرده عدو را که چون                      نعره حیدری آورده در میان کلماتش

او آمده که ویران کند کاخ ظلم                      با پرچم یا الثارات الحسینیش

مختار کو تا ببیند جنگ آوریش                     شاگرد فقه صادق و نشان زهراییش

حافظا گر غزلی داری رو کن                         تعجب نیست چون حافظ هست شاگردش  

بنوشت امیرالمومنین فقط علیست               بر جریده عالم به غیر باشد کذبش


سلام

از امروز تا فردا   برای دیار بقا    محشر غوقا    آدم و حوا    گناه وآه    میان راه   آگاه  بی گاه    شاید تموم بشه راه       

 توبه و نوا     دوا و شفا       تموم غما     گم بشه  میون صفا    بال بگیر تاعرش اعلا    

داد بزن ای خدا      فقط و فقط یه نگاه          کم آورده این گدا          دستمو بگیر جان مولا 




شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic